Redostnëch, słunkòwëch swiąt,
Òbmëcô sã w jastrowi wòdze,
Bògatégò zajca,
Kaszëbsczich dëgùsów
z leżnoscë Jastrów
żëczą
Mùzealnicë
Kaszëbsczé jastrowé zwëczi
Kaszëbsczé Jastra (abò Jastrë) to czas w jaczim redëjemë sã zmartwëchwstanim Christusa. W pierszim dniu, zwónym Jastrową Niedzelą, pò pòréneczny mszë sw. zwóny rezurekcyjną, wôrt je jic, nie òbzérającë sã za se, do rzéczi abò jezora, abë w nich sã òbmëc. Kaszëbi wierzą, że negò dnia wòda je pòswiãconô i chróni przed wszelejaczima chòroscama skórë.
W pierszi dzéń jastrów nie chôdô sã w gòscënã, le swiãtëje sã w swòjim dodomù. Na frisztëk jé sã prażnicã (dze jindze zwónô jajecznicą). Nie znóny je zwëk dzeleniô sã jajkã. Pò dobrim pôłnim chôdô sã na smãtôrze òdwiedzec swòjich blisczich zmarłëch.
W Jastrowi Pòniedzôłk knôpi dëgùją brzózkama abò jałówcã młodé dzéwczãta. Jim mòcni dzéwczã òstónie wëdëgòwónô, tim lepi dlô ni – òznacziwô to, że flot naléze bëlnégò chłopa, a bez całi rok „nie mdą ją pchłë grëzłë”. Slédnyma czasama dëgùją knôpiczkòwie i dzéwczątka, ë to równo chłopów i białczi, zó co dostôwają cos miodnégò abò dëtka. Wczas reno przëchôdô Zajc, jaczi w rëchli przërëchtowóné gniôzda, wklôdô dlô dzecy miodnoscë abò malińczé zabôwczi.
Drëdżi dzéń swiąt je dniã, w chtërnym chôdô sã na gòscënã do rodzëznë, sąsôdów a przódë lat starszi młodi brutczi jachalë na tzw. „òbzérczi” do chëczë ji kawaléra, bë dogadac sprawë zrzeszoné ze slëbã i pòsagã.
W ne swiąteczné dnie lëdze mòglë ju, pò Wiôldżim Pòsce, bëlno sã najesc i wëpic „co mòcnészégò”. Mòżna téż bëło redostno spiéwac i tuńcowac, co lëdze rôd robilë – òsoblëwie młodi.
Dôwni trzecym dniã swiąt béł wtórk – negò dnia dzéwczãta mògłë wëdëgòwac knôpów. Dzys nen zwëk nie je ju praktikòwóny.